Top 10 van onze pianoklas

Als frisse start na de paasvakantie, zou ik graag een “top 10 van onze pianoklas” maken. Op zoek naar heerlijke videofragmenten van pianisten die jullie onweerstaanbaar vinden. Hieronder vind je alvast één van mijn persoonlijke toppers. Glenn Gould met de Goldberg-variaties van Bach.

Een woordje uitleg: Glenn Gould was een Canadese componist, gestorven in de jaren ’80. Ik vind zijn speelstijl echt ongelooflijk inspirerend. Alles zingt, niet alleen letterlijk :-), maar elke zin die hij speelt klinkt zo heerlijk lyrisch en geïnspireerd. Glenn Gould is één met zijn instrument en met de muziek, heerlijk! En geef toe, de man zijn pianospel is ook wel heel boeiend om naar te kijken.

De Goldbergvariaties zijn oorspronkelijk een stuk voor clavecimbel. Niemand minder dan J.S. Bach is de componist. De variaties zijn ongetwijfeld een van de meesterwerken uit de pianoliteratuur en zitten ook heel ingenieus in elkaar. Alles is gebaseerd op één aria waarop Bach dan 30 variaties maakt. Persoonlijk vind ik het begin, de aria, echt heel mooi. Less is more, met heel weinig materiaal maakt Bach hier een diep menselijke en ontroerende melodie.

Laat in reactie op deze post zeker jullie persoonlijke favoriet weten en schrijf er ook even bij waarom je jouw fragment verkiest.

Doe mee met de conversatie

1 reactie

  1. Heel leuk initiatief, Kristof om zo terug wat dynamiek in onze kot-muzieklessen te brengen.
    Ik blijf wel heel frequent spelen, maar het is leuk om nieuwe wind te voelen/horen. En top om nieuwe pianisten/componisten/muziekstijlen te leren kennen. Daar sta ik altijd heel erg voor open.
    Ik heb ook wat gegoogled en heb nog het volgende gevonden:
    “De opname van de Goldbergvariaties in 1955 was de start van een revolutie in het spelen van Bach en meer in het algemeen de barokmuziek. Gould blies het stof van de partituur en maakte van de Variaties een stuk muziek dat ook interessant was voor mensen die met jazz vertrouwd zijn. Sommige tempi zijn zo adembenemend dat het op boogiewoogie lijkt. Gould speelt een swingend ritme en legt nadrukken die bijna zeker niet door Bach gewild zijn. Toch slaagt hij erin alle stemmen en structuren duidelijk aan bod te laten komen. In 1981 nam Gould de Goldbergvariaties opnieuw op, waarbij hij volledig afweek van zijn interpretatie van het stuk in 1955.
    Gould was even excentriek in het dagelijks leven als in zijn manier van spelen: helemaal krom zittend over het klavier gebogen en vaak hoorbaar meeneuriënd met de muziek. Hij had zelfs een aangepaste stoel waardoor hij opvallend laag bij de toetsen zat. Dit had redenen die samenhingen met het spel zelf: voorovergebogen om de klank beter te kunnen horen bij het oefenen.”

    Gould was hier dus al van in 1955 mee bezig, blijkbaar! Deze opname dateert van 1981.
    …. Dat geeft me moed om te blijven doorzetten😀.

    En Kristof, alhoewel ik -zoals je weet – niet echt een Bach-fan ben of eerder niet van barokmuziek, vind ik dit stuk toch heel mooi. Waarschijnlijk omdat het zo lyrisch is, maar vooral gepassioneerd gespeeld!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *